Türkiye'de kadın istihdamını artırmaya yönelik projeler konuşulurken, en genç nüfusa sahip kentlerden biri olan Şanlıurfa'da özel sektörde çalışmak isteyen anneler, çocuklarını güvenle bırakabilecekleri ulaşılabilir ücrette bakım hizmetlerine erişemedikleri için iş hayatından uzak kalıyor.

Özel kreşlerin aylık ücretleri birçok aile için karşılanamayacak seviyeye ulaşırken, bu durum kadınların ekonomik hayata katılımını da olumsuz etkiliyor. Birçok anne için mesele iş bulmak değil; işe gidebilmek.

Tanık Ajans’a açıklamalarda bulunan Şanlıurfalı kadınlar, çocuk bakımı ve iş hayatı arasında yaşadıkları süreçleri aktardı.

“ÇALIŞMAYI DEĞİL, ÇOCUĞUMU KİME EMANET EDECEĞİMİ DÜŞÜNMEYE BAŞLADIM”

Bu sorunu yaşayan annelerden biri de ön muhasebe alanında çalışan bir anne.

"Mesleğimi seviyordum. Ön muhasebe alanında çalışıyordum. Çocuğumu bırakabileceğim uygun fiyatlı bir kreş bulamayınca işimi bırakmak zorunda kaldım. Birçok kreşi gezdim ama ücretler aile bütçemizi aşıyordu. Çalışmayı değil, çocuğumu kime emanet edeceğimi düşünmeye başladım."

Kentte görüştüğümüz bazı anneler de benzer sorunlara dikkat çekti.

Bir tekstil işçisi anne, çocuğunu kreşe göndermeyi düşündüğünü ancak ücretler nedeniyle vazgeçtiğini söyledi.

"Kazandığım maaşın önemli bir kısmını kreşe vereceksem çalışmanın ne anlamı kalıyor? Mecburen evde kalıyorum."

Bir fabrika çalışanı ise ailesinden destek alamadığı için iş hayatını bırakmak zorunda kaldığını belirterek şunları söyledi:

"Çocuğuma bakacak kimsem yok. Sabah işe giderken bırakabileceğim uygun fiyatlı bir kreş de bulamadım. Sonunda işten ayrıldım."

“KADINLARIN ÇALIŞMASI ARTIK BİR TERCİH DEĞİL, ZORUNLULUK HALİNE GELDİ”

Tek maaşla geçinmenin her geçen gün zorlaştığını söyleyen başka bir kadın ise yaşanan ekonomik sıkıntıların aileleri de derinden etkilediğini ifade ediyor.

"Bugün birçok aile tek maaşla ayakta durmaya çalışıyor. Kadınların çalışması artık bir tercih değil, zorunluluk haline geldi. Ama çocuklarımızı bırakacak uygun kreş olmayınca çalışamıyoruz. Bu ekonomik yük aile içindeki huzuru da etkiliyor. Geçim sıkıntısı arttıkça tartışmalar ve boşanmalar da artıyor."

Okul öncesi öğretmenliği eğitimi alan iki çocuk annesi bir kadın, boşandıktan sonra çocuklarına bakacak kimse olmadığı için yıllardır mesleğini yapamadığını anlattı. Çalışamadığı için bugün yalnızca sosyal yardımlarla yaşamını sürdürmeye çalıştığını söyledi.

Bir başka anne ise çalışabilmek için çocuklarının velayetini babalarına bırakmak zorunda kaldığını belirterek, ekonomik bağımsızlığını kazanmak isterken anneliği ile çalışma hayatı arasında seçim yapmak zorunda kaldığını ifade etti.

Şanlıurfa'da benzer sorun yalnızca boşanmış kadınların değil, evli ailelerin de ortak gerçeği haline geldi. Özel sektörde çalışan birçok çift, çocuklarını yalnız bırakmamak için biri gündüz, diğeri gece vardiyasında çalışıyor. Aynı evde yaşayan eşler, çoğu zaman birbirlerini göremeden hayatlarını sürdürüyor.

Kadınlar, özellikle belediyelerin ve ilgili kamu kurumlarının daha fazla kreş açmasını, çalışan annelere yönelik sosyal desteklerin artırılmasını istiyor.